Anna Jones
3 books · 25 recipes · 1 follower@we_are_food

Anna's perfecte smaken
2024

Één pan, plaat, planeet : over hoe onze manier van eten de wereld kan veranderen
2021

Vegetarisch het jaar door meer dan 250 vegetarische recepten voor alle seizoenen
2018
About other books

“A cookbook full of not just recipes but an insight into the mind of a chef - tricks and techniques that will make you a better cook.”
— Anna Jones on How I Cook (2025)
In season
Recipes with ingredients in season for juni: Tomaat, Courgette, Rode peper
Gekruide tomatensoep met platbrood met citroen en kruiden
Anna's perfecte smaken, p. 144
Main ingredients
- Tomaat
- Platbrood
Stanley tucci’s spaghetti alla nerano
Anna's perfecte smaken, p. 60
Main ingredients
- Courgette
- Spaghetti
- Zucchini
- Parmigiano
Hartige taart met citroen en chilipeper
Anna's perfecte smaken, p. 24
Main ingredients
- Rode peper
- Citroen
- Chilipeper
Hartige taart met citroen en chilipeper
Anna's perfecte smaken, p. 24
Main ingredients
- Rode peper
- Citroen
- Chilipeper
Limabonen met groene olijven en tomaten
Anna's perfecte smaken, p. 62
Main ingredients
- Tomaat
- Limabonen
- Olijven
- Tomaten
Empanada’s met pompoen en gerookte chilipeper
Anna's perfecte smaken, p. 184
Main ingredients
- Rode peper
- Empanada
- Pompoen
- Chilipeper
In 4 collections
Recipes

Een rijk en verfijnd gerecht met verschillende groene groenten, gekookt in olie en water.
Voor deze dubbele citroenpilav kook je eerst de citroen met de rijst mee, wat de citroensmaak wat milder maakt, en eindig je met een scherpere scheut vers citroensap.
Laksa-achtige soep met laksapasta van rode rawit, cashewnoten en tomatenpuree, met kokosmelk, rijstnoedels, tofu en seizoensgroenten.
Dit recept is losjes gebaseerd op gigantes plaki: een Grieks gerecht van grote witte bonen in tomatensaus met veel olijfolie. Dit is een van die gerechten waarvan ik graag meteen een dubbele portie maak zodat ik er in de loop van de week meermaals van kan eten. Het is ook het soort gerecht dat op de tweede of derde dag lekkerder smaakt. Ik gebruik limabonen uit pot, die ik het allerlekkerst vind, maar de versie uit blik kan ook: die zijn alleen wat minder boterig. Ik gebruik zelf fijne tomatenpulp uit blik, of passata. Als je tomatenblokjes uit blik neemt, pureer ze dan even in de blender of met de staafmixer.
Dit is mijn ultieme comfortfood. Van de limabonen en de helft van de mais maak je een licht zoete, fluweelachtige puree. Voor de romige topping wordt de mais eerst gebakken in miso en dan voeg je wat ui toe om een uiteindelijke kom geluk met twee texturen te creeren. De witte miso verbindt alles en voegt rondheid toe. Denk aan de textuur van polenta met romig element en je weet een beetje wat je kunt verwachten. Ik serveer dit gerecht met een tomatensalade en platbrood.
Dit is de kaastoast van mijn dromen. Romig en vol, umami door de miso en met een heerlijk fris accent van kruiden en komkommer. Wij eten dit graag als lunchgerecht, maar het is vullend en interessant genoeg voor andere momenten. Ik gebruik hier rode miso vanwege de sterkere smaak die goed past bij de kaas, maar witte (shiro-)miso kan ook, voor een zoetere, zachtere umami-smaak.
Dit is voor mij het perfecte borrelhapje. Notig, in combinatie met de scherpte van mosterd, de frisheid van limoen en de niet-in-woorden-te-vatten smaak van kerrieblaadjes. Als je wilt dat de specerijen beter aan de noten blijven plakken, kun je de warme noten na het roosteren even mengen met 1 eetlepel vloeibare honing of ahornsiroop. Zo voeg je meteen een zoet smaakelement toe. Ik vind dat hapje zo ook heerlijk. De noten blijven een paar weken goed als je er af en toe wat van neemt, maar verdubbel de hoeveelheid als je ze voor een feestje maakt.
Dit recept heb ik hier opgenomen met vriendelijke toestemming van Stanley Tucci. Het is mijn gedroomde pastagerecht. Nadat ik Stanley en Felicity (mijn vriendin in agent) had zien eten tijdens zijn tv-programma, maakte ik het deze zomer lang elke week. Deze pasta is een les in de schoonheid van een paar ingrediënten, op een eenvoudige wijze maar met veel zorg bereid – iets waar Italianen in mijn beleving het allerbeste in zijn. Ook is het een les in hoe olijfolie de grootsheid van een gerecht bepaalt. Het duurt even om alle courgette te bakken, maar de zoetheid die daardoor naar voren komt, is een fantastische beloning. Neem bij voorkeur kleine, zoete courgettes voor dit gerecht; grote exemplaren zijn vaak bitterder, en dat is hier niet wenselijk.





