Borrel
Dit is mijn ultieme comfortfood. Van de limabonen en de helft van de mais maak je een licht zoete, fluweelachtige puree. Voor de romige topping wordt de mais eerst gebakken in miso en dan voeg je wat ui toe om een uiteindelijke kom geluk met twee texturen te creeren. De witte miso verbindt alles en voegt rondheid toe. Denk aan de textuur van polenta met romig element en je weet een beetje wat je kunt verwachten. Ik serveer dit gerecht met een tomatensalade en platbrood.
Dit is voor mij het perfecte borrelhapje. Notig, in combinatie met de scherpte van mosterd, de frisheid van limoen en de niet-in-woorden-te-vatten smaak van kerrieblaadjes. Als je wilt dat de specerijen beter aan de noten blijven plakken, kun je de warme noten na het roosteren even mengen met 1 eetlepel vloeibare honing of ahornsiroop. Zo voeg je meteen een zoet smaakelement toe. Ik vind dat hapje zo ook heerlijk. De noten blijven een paar weken goed als je er af en toe wat van neemt, maar verdubbel de hoeveelheid als je ze voor een feestje maakt.
Het vocht dat vrijkomt zodra de tomaten openbarsten in de oven is heerlijk met de miso en de zachte, maar stevige geroosterde boterbonen. Geloof me: hier wil je een flink stuk brood in dippen. Je serveert dit gerecht loeiheet en rechtstreeks uit de oven, maar de volgende dag is het op kamertemperatuur ook nog hartstikke lekker. Helemaal niet erg dus om iets over te houden.
Lekker om te serveren met toast of als appetizer met prikkertjes erbij: de bonen zijn flink zuur, en van zuur wil je meer. Gerookt paprikapoeder is zowel zoet als pikant verkrijgbaar. Beiden doen het goed in dit recept, dus kies welke jij het lekkerst vindt.
- Panzanellap. 174
Wij maken dit gerecht altijd hartje zomer, als de tomaten op hun lekkerst zijn. Het is ook een goede manier om oud brood op te maken. Dit is het origineel, briljant in zijn eenvoud. Om er een volwaardige antipasto van te maken, voegen wij er gamba’s of ansjovis aan toe.