Krokante plaatpizza

Anna's perfecte smaken, p. 66

Ik maakte dit een paar weken voor ik mijn zoon Esca kreeg. De dagen voordat hij geboren werd, schreef ik nog aan dit boek, en ’s avonds keek ik naar culinaire programma’s op tv. Op een avond had ik een aantal afleveringen gekeken van Chef’s Table: pizza – en het enige waar ik daarna nog aan kon denken, was aan een heerlijk krokante Romeinse pizza met een avontuurlijke keuze aan toppings. Voor deze pizza maak ik een vrij vochtig deeg dat je niet hoeft te kneden. Dus hoewel dit recept wat tijd kost, hoef je niet veel te doen. Het is de enige pizza die ik geschikt vind voor een thuisoven, die naar mijn mening niet heet genoeg wordt voor een dunne pizza in Napolitaanse stijl. De krokante onderkant is wat deze thuisovenpizza zo lekker maakt, dus wees niet te zuinig met olie. Veel olie tussen het deeg en de hete bakplaat zorgt voor die goudbruine, knapperige bodem. Ik geef hier twee methoden om het deeg te maken, vergelijkbaar met de focaccia op bladzijde 156: eentje waarbij je het deeg een nacht laat rijzen (voor maximale smaak) en eentje waarbij je het deeg rond lunchtijd maakt voor het avondeten. Wat de toppings betreft, houd ik het graag simpel. Zelf vind ik een pizza margherita nog altijd de lekkerste pizza. Ik geef echter ook wat andere favoriete combinaties, want dit is pizza, en pizza is iets persoonlijks. Leg erop wat je wilt – alleen niet te veel.