radis beurre

Chez Bijdendijk, p. 75

Verse radijzen kunnen net zo scherp zijn als mosterd of wasabi. Ik vond het altijd een feest om ze ’s ochtends uit de groentetuin van mijn ouders te oogsten. Net als rammenas. Wij aten het eigenlijk altijd met boter en zout. Vaak ook in plakjes op brood. Het is zo eenvoudig dat het bijna geen recept mag heten, maar een echte klassieker. En als je eenmaal doorhebt waarom deze combi zo goed werkt kun je natuurlijk gaan variëren en je creativiteit erop loslaten. Ik at ooit in Parijs een versie bij de bedenker van de bistronomie, Yves Camdeborde. In zijn bistro dicht bij Boulevard Saint-Germain serveerde hij radis beurre met boter waar bittere cacao doorheen zat. Heel spannend en lekker!