snijbonen in tomatensaus

Briljante Bonen, p. 166

Dit gerecht at ik voor het eerst toen ik in het restaurant waar ik werkte een enorme berg snijbonen cadeau kreeg. De tuinder vertelde dat hij ze aan niemand kwijt kon omdat ze te lang aan de stok hadden gehangen. Ze waren doorgeschoten en de dikke bonen in de peul zorgden ervoor dat de snijbonen niet langer lang en slank, maar bobbelig en dik waren geworden. Hij vertelde me over dit gerecht, ik besloot het te maken en het was een enorm succes als personeelseten. Zo kwamen de ‘verloren’ bonen toch nog tot hun recht. Je hoeft om dit gerecht te maken echter niet te wachten tot de bonen doorgeschoten zijn, met op tijd geoogste exemplaren is het net zo lekker.