Dakos

Plenty more, p. 43

Ik maak me soms zorgen of mijn bezetenheid voor deze gerstekoeken van Kreta wel overeenkomt met hun status; eigenlijk simpelweg een stukje gedroogd krokant brood. Ik werd er verliefd op tijdens een zomer op Kreta en met excuses aan de Turkse appelthee, deze bevliegingen doorstaan niet altijd de tand des tijds als de koffers na de vakantie eenmaal zijn uitgepakt. Het moment echter waarop ik dakos eet, flink belegd met een berg zoete gehakte tomaten met stukjes feta of rimpelige zwarte olijven, ben ik er meer dan een andere verliefde zeventienjarige van overtuigd dat deze relatie zal blijven bestaan. De gerst maakt de crackers zoeter, nootachtiger, krokanter (en daardoor ongelooflijk verslavend) dan zijn tegenhangers van zuiver tarwe. Als u geen Griekse dakos kunt vinden, zijn andere crackers ook prima: ik ben vooral dol op het Zweedse knäckebrood dat overal te koop is. Net als voor alle salades op basis van tomaat geldt, is de kwaliteit van de tomaten het belangrijkst. Als uw tomaten nog niet echt vol van smaak zijn, helpt een snufje suiker of een paar druppels balsamicoazijn de zoete smaak tevoorschijn te halen.